Marinus Zegers krijgt Koninklijke onderscheiding

Door Henk Weltje

“Molens moeten draaien” (lijfspreuk Marinus Zegers)

Op 9 september 2017 kreeg ons zeer gewaardeerde lid Marinus Zegers in “zijn” Ruitersmolen een Koninklijke onderscheiding van locoburgemeester Nathan Stukker uitgereikt en wel de versierselen tot Lid in de Orde van Oranje Nassau.

Ik ken Marinus van onze plezierige samenwerking tijdens de monumentendagen in 2016 en kan alleen maar beamen dat hij deze onderscheiding ten volle verdient. Gelukkig had ik de grote eer om hem namens de Bekenstichting te mogen feliciteren en hem iets aan te bieden.

De ontvangstruimte in de Ruitersmolen was vol met talrijke genodigden. Familie, vrienden, de vele vrijwilligers, vertegenwoordigers van de gemeente en tal van culturele organisaties uit Apeldoorn. Ook de bevriende molenmaker, de heer Vaags uit Aalten, die Marinus terzijde stond met het reconstrueren van het molenwerk kon gelukkig aanwezig zijn.
Marinus was deze dag weer actief voor de Open Monumentendagen op het Spelderholt en werd onder protest op slinkse wijze door zijn vrouw naar de Ruitersmolen meegetroond. Hij arriveerde met een oude bus en was totaal verrast door wat hem wachtte. Een geweldige verrassing!

De prachtig gerestaureerde Ruitersmolen staat al sinds 1981 op de Gemeentelijke Monumentenlijst en dat is te danken aan veel vrijwilligers, en in het bijzonder aan Marinus Zegers, want hij heeft meer dan 40 jaar zijn ziel en zaligheid in deze molen gelegd.

Op 8 jarige leeftijd kwam hij met zijn vader bij de familie Sijpesteijn, die toen eigenaar van de molen was en sindsdien liet de molen hem niet meer los.

De molen begon, zoals zovele molens in Apeldoorn, echter te vervallen. De beek stroomde dwars door de molen, al het glas van de ramen was stuk, deuren waren dicht gemetseld en ratten hadden gaten gemaakt in de slechte muren.
In 1977 werd gelukkig het plan opgevat om de molen te restaureren.
De eigenaar van de molen en ook de gemeente wilden eerst niet meewerken aan de restauratie, maar Marinus bleef samen met andere vrijwilligers volhouden.
Er werd een werkgroep opgericht, die een paar jaar later de Stichting “Vrienden van de Ruitersmolen” werd, met Marinus als voorzitter. Samen met veel vrijwilligers stak hij de handen uit de mouwen om de molen te herstellen.
Dat herstelwerk was nogal kostbaar en Marinus organiseerde allerlei activiteiten om geld in te zamelen voor de restauratie. Hij gaf demonstraties papier scheppen en verkocht samen met zijn vrouw en kinderen papier met het watermerk van de Ruitersmolen op Veluwse markten.

Op 8 juni 1985 kon de toenmalige Apeldoornse burgemeester Beelaerts van Blokland de Ruitersmolen openen en kort daarna werd er alweer graan gemalen.

Daarna ging Marinus door met papierscheppen. Hij organiseerde demonstraties en excursies voor jong en oud en legde wandelpaden aan. Hij creëerde een hoogstamboomgaard, een rozen- en kruidentuin, een bijenstal en een avonturenspeeltuin voor kinderen. Er kwam een winkeltje en een prachtig papiermuseum.
Zijn grote kennis van molens en Veluwse beken kwam ook van pas bij de restauratie van de Hamermolen en de Tullekensmolen.

Marinus verveelde zich blijkbaar, want hij nam ook zitting in het bestuur van de vereniging De Gelderse Molen en namens de oudheidkundige vereniging De Marke bij het Erfgoed Platform Apeldoorn en diverse andere organisaties.

Ons kersverse Lid in de Orde van Oranje Nassau staat bekend als een rustige, bescheiden, maar ook ook zeer actieve, vasthoudende, ambitieuze en bevlogen man.

Dank zij zijn belangeloze passie en inzet kunnen wij tegenwoordig genieten van deze prachtige monumentale papiermolen. En zoals Marinus terecht in zijn dankwoord opmerkte, is dit mede te danken aan de enthousiaste en leuke groep vrijwilligers, de donateurs en bovenal zijn vrouw en kinderen, die hem bij het verwezenlijken van zijn droom ondersteunden.

Zijn grootste zorg is nu de opvolging. Hopelijk komt er op termijn een nieuwe molenaar met passie en inzet.