De Wijerd nr. 3, september 2011
Stichting tot Verbetering van de Veluwse Sprengen en Beken:
Onze Stichting houdt zich bezig met landschappelijke, hydrologische en waterhuishoudkundige eenheden waarin sprengenbeken voorkomen. Zo beschreven we dat in 1979. De bedoelde eenheden (mét hun beken) worden tegenwoordig aangeduid als ensembles. Wij richten ons vooral op het behoud en op de verbetering van zulke ensembles.
Aan de verbetering gaat dus het behoud vooraf. Maar als het behoud geregeld is – én waar nodig reeds herstel heeft plaatsgevonden - kun je gaan verbeteren!
De Waterschappen hebben, gesteund door onze provincie, in de afgelopen jaren een Beekherstelprogramma uitgevoerd. Dit programma moet in 2013 gereed zijn. Het behoud en het herstel zijn derhalve goed geregeld. Dat hebben we bijvoorbeeld aan Waterschap Veluwe kort geleden ook schriftelijk laten weten.
Dan kunnen we ons nu gaan focussen op de verbetering van ensembles!
Is dit innovatief ? Welneen ! Ik heb slechts in mijn woorden geciteerd uit "De stichting heeft ten doel:" Lees maar na op de binnenkant van de omslag van ons blad De Wijerd.
Jan van de Velde
Reactie van Beerd Volkers, contactpersoon voor de beken in Heerde en omgeving.
Beste Jan, Hierbij mijn reactie. Tijdens de contactpersonenbijeenkomst op 1 oktober 2011 kwam je met de gedachte om de Stichting tot Behoud van Sprengen en Beken een nieuwe naam te geven. Het idee was om het woord Behoud te vervangen door Verbetering. Tijdens deze bijeenkomst werd gevraagd om een reactie van de contactpersonen. Als een van de contactpersonen wil ik u graag deelgenoot maken van mijn gedachten bij dit voorstel.
In eerste instantie lijkt dit een heel sympathiek idee. We willen immers allemaal graag zaken verbeteren en in ons geval de beken. En wat is nu immers behoud? Het is statisch, beperkend en gaat uit van een fixed idee terwijl alles om ons heen verandert. Zouden we dan ook niet wat dynamischer kunnen omgaan met de beken?
Verbeteren is een actie woord, het geeft ook een verandering aan. De vraagt rijst dan in welke richting we de verandering willen. Dan begint het wat te knellen. Iedereen kan een eigen invulling geven aan de verandering. Daarnaast ontstaat de vraag of de verandering een doel op zichzelf gaat worden. Als een beek bijvoorbeeld net veranderd is, ontstaat er weer een status quo die dan weer veranderd moet worden. Die continue veranderingsdrift is misschien leuk voor beleidsmakers maar of de beken, de flora en fauna rondom de beken daar beter van worden, ik vraag het mij af.
Bij nader inzien is behoud zo gek nog niet. We koesteren dan de unieke cultuurhistorische en landschappelijke waarden van de beken en natuur die daar in de afgelopen eeuwen omheen is ontstaan. De omliggende maatschappelijke/culturele omgeving heeft zijn eigen dynamiek en verandering waarin iedere keer al verbeteren het doel is. De aanwezigheid van de beken en sprengen zouden juist tot een feitelijke rustpunt kunnen leiden in een continue veranderende omgeving en maatschappij. Stabiliteit naast dynamiek kan mijns inziens juist tot verbetering van het totale plaatje leiden. In Apeldoorn zie je mooie voorbeelden daarvan met het herstel van de Grift!
Het behoud van de sprengen en beken leidt dan juist tot verbeteringen van het totaal plaatje. In dat geval behoud = verbetering. Ik ben erg benieuwd naar de reactie van andere betrokkenen bij onze stichting.
Met vriendelijke groet, Beerd Volkers
Reactie van Harm Werners 12 januari 2012
Misschien wat prematuur om te reageren op het idee van de voorzitter om een nieuwe naam aan de Stichting te koppelen want het is immers geen officieel voorstel (en dat zal het wellicht ook niet worden), maar mij bekroop onmiddellijk het gevoel dat dit wat mij aangaat geen goede verandering zou zijn. Ik kan mij volledig vinden in de mening van de contactpersoon voor de Heerderbeken, Beerd Volkers. Bovendien is de doelstelling op dit moment volstrekt helder en duidelijk omschreven: "het in stand houden, herstellen en verbeteren......." Prima dat de voorzitter via deze suggestie dingen onderzoekt, maar mijns inziens staat het behoud van het goede voorop. En in dit geval is dit wat mij betreft het handhaven van de huidige naam. Met vriendelijke groeten, Harm Werners
|
Column van de Voorzitter, februari 2011
Jan van de Velde, voorzitter van de Bekenstichting, heeft op dinsdag 22 februari 2011 op radio 794 (lokale omroep Epe-Heerde) een column uitgesproken. De tekst volgt enigszins aangepast hieronder:
WATERWINDMOLENS WATER WIND MOLENS
Waarin de auteur terugkomt op een eerdere bewering. Hij bedenkt een mogelijkheid tot verbetering. Dat levert een interessant resultaat op.
Is een waterwindmolen hetzelfde als een windwatermolen? door Jan van de Velde
Lang heb ik beweerd dat er wél windmolens zijn die water verplaatsen, maar dat er géén watermolens zijn die wind verplaatsen. Daar moet ik nu echter op terugkomen! Wat is eigenlijk een Watermolen? Wikepedia schrijft: Een watermolen is een molen die de stroming in een beek of rivier door middel van een waterrad omzet in rotatie-energie, die nuttig kan worden gebruikt voor het malen van graan of het persen van olie. De vereniging De Hollandsche Molen hanteert terecht de volgende definitie: Molen die gaat draaien dankzij de kracht van het stromend water.
De molen wordt dus door beiden benaamd naar de energiebron, het water! Je hebt in Nederland op deze manier een aantal soorten van molens; zoals - Hondenmolens - Mensmolens - Rosmolens - Watermolens - Windmolens. Die molens worden of werden namelijk aangedreven door honden, soms door mensen, door paarden, door water of door de wind. Door ze te benamen naar hun energiebron of aandrijving ontstaat er geen spraakverwarring. Maar wat doen ze? Wat is hun functie?
Molens kunnen bijvoorbeeld de functie hebben om water te verplaatsen: In het westen van ons land staan poldermolens….. Dat zijn molens die door wind worden aangedreven. Zulke poldermolens zorgen voor het aanpassen van de waterstand in de polder die ze bemalen. Dit is hun functie. Tja, en dan verplaatsen ze water. De eerste schriftelijke vermelding van een windwatermolen dateert uit 1407/1408. Toen stuurde graaf Willem IV namelijk een aantal afgevaardigden naar Alkmaar om die nieuwe molen te gaan bekijken.
Er zijn ook molens die vroeger koper verwerkten: Kopermolens, zo genoemd naar hun functie, houden zich met het pletten of maken van koperen platen bezig.. ..deze molens brengen daartoe een hamer in beweging; voorts hebben zij eenen oven of stookplaats om koper te smelten, benevens nog een tweede om platen te gloeien; ook is er een pletmachine daargesteld, door middel van welke de koperen platen meer tot volmaakt gelijke dikte gebragt worden, dan zulks door middel van den hamer kan geschieden. Citaat uit de Statistieke Beschrijving van Gelderland van 1826.
De aanleiding om mijn eerdere bewering aan te passen was een rapport: Recent is er een Bouwhistorische verkenning, dat is een onderzoek door deskundigen, uitgevoerd naar de Kopermolen te Zuuk op de Veluwe. We willen namelijk nagaan of die watermolen kan worden gerestaureerd. Uit die verkenning leer ik dat een van de waterraderen daar diende voor het aandrijven van een blaasbalg van de smeltoven en/of de gloeioven. Dit waterrad heeft er dus voor gezorgd dat er voldoende zuurstof bij het vuur kwam waardoor het koper gesmolten of gegloeid kon worden. In literatuur wordt deze functie voor kopermolens vaker aangegeven.
Voor de duidelijkheid: De Kopermolen te Zuuk is een watermolen! Maar wel een watermolen die ook lucht verplaatste! De waterkracht van deze molen is vanaf 1720 tot 1858 namelijk ook gebruikt om “wind te maken”. Je zou dit een waterwindmolen kunnen noemen!
Hierom bedacht ik als verbetermogelijkheid het volgende: Laten we molens benamen -dat is een naam geven- eerst naar hun energiebron en dan naar hun functie; bijvoorbeeld: WATERWINDMOLEN……. Eérst de energiebron en daarná de functie.
Een WINDWATERMOLEN is dan een windmolen die water verplaatst. Een WATERWINDMOLEN is dan een watermolen die wind verplaatst.
WATERWINDMOLEN: een nieuwe definitie. Boeiend is dat!
Vaassen, 24 februari 2011 Jan van de Velde
|